Nobel Ödüllü yazar Knut Hamsun’un Serserilik Günleri; işçilerin, göçmenlerin, yersiz yurtsuzların hayatlarını sert ama mizahi bir dille ele alıyor. Hamsun’un güçlü doğa betimlemeleriiyle dikkat çeken öyküler, Behçet Necatigil’in çevirisiyle Can Yayınları etiketiyle tekrar gün yüzüne çıkıyor. Knut Hamsun tramvaylarda biletçilik, tarlalarda ırgatlık etti. Biletçilikte tutunamadı. Durakları aklında tutamıyor, sürekli birbirine karıştırıyor, yolculara haber vermeyi unutuyor, sahanlıkta kitap okumaya dalıyordu. Chicago’dan bunun için ayrıldı. Kuzey Dakota’ya gitti, çiftliklerde, bozkırda ekin kaldırma işlerinde çalıştı. Serserilik Günleri ve Zachaeus adlı hikâyelerinde hayatının bu dönemini anlatır.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Gezgin Ruhların Peşinde: Knut Hamsun’un Kaleminden, Behçet Necatigil Çevirisiyle: Serserilik Günleri yazısına devam et →

Fransız yazar Annie Ernaux imzalı Utanç; yazarın mahrem olanı toplumsal olanın diliyle okumaya başladığı en temel metinlerinden biri. Roman, Ekim ayında Can Yayınları etiketiyle raflarda. Bir çocukluk travmasından hareketle utanç duygusunun nasıl doğduğunu, nasıl sürdüğünü ve insanın dünyayla ilişkisini nasıl değiştirdiğini irdeleyen Utanç, bir duygunun kökenini salt insanın içinde değil, onu biçimlendiren toplumsal dünyada arayan çok güçlü bir metin. The New York Times Book Review kitap için: “Utanç’ın ödünsüz bir açıklıkla aktarılan, incelikle işlenmiş ayrıntıları evrensel bir hakikate ses veriyor; Ernaux’nun utancı da en temelde hepimizin, insan olmanın utancı.” diyor.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Bir Çocukluk Travmasından Toplumsal Hafızaya: Annie Ernaux’nun Kaleminden: Utanç yazısına devam et →

Yapı Kredi Yayınları, 15 – 16 Ekim’de Marlen Haushofer’in Bitmeyen Gökyüzü, Asta Olivia Nordenhof’un Cepteki Para, Lauren Elkin’in İskele, Ömer F. Oyal’ın Üç Yıl Sonra, Helen Garner’in Bir Gün Bunu Hatırlayacağım – Günlükler, 1987 – 1995, Umberto Galimberti, Irene Merlini ve Maria Luisa Petruccelli’nin Neden? Meraklı Gençler İçin 100 Filozofun Hikâyesi, Frank Miller’in Superman: Birinci Yıl, Pamela Butchart’ın Neşeli Günler İlkokulu: Spor Şenliği Tavuğu ve Nergis Seli’nin Burası Benim Odam adlı kitaplarını yayınlıyor. Lauren Elkin, İskele’de aynı dairenin geçmiş ve bugününü paylaşan iki kadının dünyasını anlatıyor, kendimizi inşa etme süreçlerimize dair anlatı sunuyor.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Yapı Kredi Yayınları’nda Son Çıkanlar Son Çıkanlar: 15 – 16 Ekim yazısına devam et →

Okurluğun neşesi, tereddütleri ve yapay zekâ çağındaki geleceği üzerine samimi bir yüzleşme: Yekta Kopan’ın yeni kitabı Okudum da Ne oldu?: Yapay Zekâ Çağında Okur Olmak, Can Yayınları etiketiyle raflarda yerini aldı. Okumak ne işe yarar? Bu sorunun tek bir cevabı yok. Her okurun zihninde ve hayatında başka türlü yankılanıyor. Yekta Kopan, çocukluk anılarından, kitaplarla kurduğu ilişkiye, okurluğun bugün ne anlama geldiğini araştırıyor. Okurluğun kolektif boyutundan çeviriye, dikkat ekonomisinden kitabın bir ürün olarak konumuna, yayıncılığın bugününden sesli kitaplara uzanan pek çok konuyu ele alan Kopan, kesin cevaplar vermek yerine okurla birlikte düşünüyor.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Okumak Ne İşe Yarar? Yekta Kopan’ın Yeni Kitabı Okudum da Ne Oldu? Raflarda yazısına devam et →

Melek, korkuların ötesine geçmenin, sevgiyle yüzleşmenin ve insanın kendi iç sesini yeniden duyabilmesinin mümkün olduğunu hatırlatan bir dönüşüm hikâyesi. Roman, Ekim ayında Can Yayınları etiketiyle raflarda. Melek’in hikâyesi Rio de Janeiro’da başlar. Hayallerine tam da kavuşmuşken onları kaybetme korkusuyla yüzleşen Paulo, üstadı J.’nin meydan okuması üzerine kendi koruyucu meleğini bulmak üzere Mojave Çölü’ne doğru macera dolu bir yolculuğa çıkar. Ancak çölde onu beklediğinden çok daha tuhaf bir manzara karşılar. Motosikletleriyle rüzgâr gibi esen gizemli kadın savaşçılar, Valkürler, kısa sürede bu manevi arayışın merkezine yerleşecektir.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Yıkıcı Bir Lanetin Gölgesinde Manevi Bir Yolculuk: Paulo Coelho’dan: Melek yazısına devam et →

Özgür Uysal, Destek Yayınları’ndan çıkan Bizimki Çok Zeki kitabında çocuk yetiştirmenin kaygılarını ve ebeveynlik klişelerini mizahi bir dille anlatıyor. Kendi deneyimlerinden yola çıkan yazar, çocukların sürekli yönlendirilmekten çok oyuna ve kendilerine alan açılmasına ihtiyaç duyduğunu vurguluyor. “Benim çocuğum diye demiyorum…” cümlesinden okul seçimine, ekran süresinden uykuya kadar ebeveynlerin sıkça karşılaştığı konular, kitapta kısa ve yer yer hicivli anlatılarla ele alınıyor. Uysal, anne ve babaların çocuklarını başkalarıyla kıyaslama, her anlarını planlama ve kusursuz yetiştirme baskısını sorguluyor. Bizimki Çok Zeki gelişim rehberi olma iddiası taşımıyor.

• Basın Bülteni
• Web Sitesi

Özgür Uysal’dan Ebeveynlik Klişelerine Mizahi Bir Bakış: Bizimki Çok Zeki yazısına devam et →