Çağrı: İslamiyetin Doğuşu’nun Yönetmeni Mustafa Akkad’a İstanbul Fethi’ni Filmleştirmek İçin Gereken Parayı Vermemiştik

“Selahaddin Eyyubî” ve “Fatih Sultan Mehmet ve İstanbul’un Fethi” adlı filmleri için gereken parayı Türkiye’den ve diğer İslam ülkelerinden bir araya getiremeyen / denkleştiremeyen ve kızı Rima’yla birlikte Ürdün’ün Amman kentindeki üç uluslararası otele düzenlenen terör saldırısı sonucunda 11 Kasım 2005’te vefat eden (1971 doğumlu kızı Rima Akkad Monla aynı saldırı sonucu 9 Kasım’da vefat etmişti) Mustafa Akkad İslam dünyasının tartışmasız, en yetenekli, en değerli, en önemli ve en becerikli yönetmeniydi, yapımcısıydı…

Mustafa Akkad, son zamanlarında tüm enerjisini ve çabasını “Selahaddin Eyyubî” adlı projesini gerçekleştirmek için harcıyordu.

Mustafa Akkad ve Muammer Kaddafi’ye Borçlu Olduğumuz İki Üstün Yapım

Gümrük memuru babayla ve Antepli annenin oğlu olarak 1 Temmuz 1930’da Halep’te dünyaya gelen Mustafa Akkad “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nun öyküsünü oluştururken Hazreti Muhammed’i filminde gösteremeyeceğini biliyordu ama başta dört halife olmak üzere pek çok İslam önderini de gösteremeyeceğini İslam alimlerinden öğrendi.Filminde oyuncular tarafından canlandırılmasına izin verilenler arasında Hazreti Hamza ve Halid bin Velid’de vardı.

Sinema tarihinin teknik açıdan en zor senaryolarından biri olan “The Message-Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nda İslâm tarihinin akışına zarar vermeden olay örgüsü (Kahire’deki El-Ezher Üniversitesi ulemâsının filmde yüzlerinin görünmesi noktasında fetvâ verdiği az sayıdaki sahabeden biri olan) “Hazreti Hamza” karakterine odaklanma yöntemiyle anlatılmıştı.Böylelikle, “The Message-Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” sinema tarihinde baş kişisinin (Hazreti Muhammed) hayat hikâyesini onu beyazperdede hiç göstermeden anlatan ilk ve tek film olmuştu.

Mustafa Akkad, “The Message-Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nu gerçekleştirirken yanına film dünyasının en yetenekli dört ismini alarak dehasını göstermişti.

Bu isimler şunlardı:

* Senaryo yazarı: Harry Craig
* Görüntü yönetmeni: Jack Hilyard
* Besteci: Maurice Jarre
* Oyuncu: Anthony Quinn

Yönetmen Mustafa Akkad, çekimlerine 16 Nisan 1974’te Fas’ta başlanan filmin, hem uluslararası oyuncularla İngilizce versiyonunu, hem de Arap oyuncularla Arapça versiyonunu çekti.

“Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nun çekimlerine Fas’ta başlayan, filmin henüz onda birini bile bu ülkede çekemeyen, Mustafa Akkad ve ekibi (binden fazla insan) Suudi Arabistan Kralı’nın Fas Kralı’ndan isteği üzerine “15 gün içinde Fas’ı terk etmeniz gerekiyor” uyarısıyla Fas’tan kovuldu.Onlara cömert yardım elini Libya lideri Muammer Kaddafi uzattı.

“Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” Muammer Kaddafi’nin her türlü desteğiyle tamamlanabildi.

Mustafa Akkad, “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nu da, Ekim 1985’te Türkiye sinemalarında gösterilmeye başlanan “İslamın Kılıcı: Çöl Aslanı Ömer Muhtar”ı da Libya lideri Muammer Kaddafi’nin desteği olmasaydı asla gerçekleştiremeyecekti.

Muammer Kaddafi bu iki film için Mustafa Akkad’ın emrine o günün parasıyla toplam 45 milyon dolar aktarmıştı.

“Çağrı: İslâmiyetin Doğuşu”nun senaryosuna katkıda bulunanlar arasında 25 milyon dolarlık dev prodüksiyon “Waterloo”da da (Türkiye’de 1972’de “Waterloo Savaşı” adıyla gösterildi) çalışan Harry Craig’de vardı.Craig “İslamın Kılıcı: Çöl Aslanı Ömer Muhtar”ın senaryosuna da katkıda bulunmuştu.

“Çağrı: İslâmiyetin Doğuşu”nun görüntüleri dünyanın bu alanda en iyi ustalarından Oscar ödüllü Jack Hildyard’ın elinden çıkmıştı. Hildyard yılın en iyi filmi dalı dahil 7 Oscar ödülü kazanan “The Bridge on the River Kwai-Kwai Köprüsü”nde de dünyanın en büyük yönetmeni David Lean’la çalışmıştı… Hildyard “İslamın Kılıcı: Çöl Aslanı Ömer Muhtar”da da görev alacaktı.

Mustafa Akkad’ın yönettiği, üç Oscar ödüllü besteci Maurice Jarre’ın fon müziğiyle Oscar ödülüne aday gösterilen “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu-The Message” Ekim 1979’dan itibaren Türkiye sinemalarında milyonlarca insan tarafından izlenmişti…

Dokuz kez Oscar’a aday gösterilen Maurice Jarre, “Lawrence of Arabia” (1962), “Doktor Jivago” (1965) ve “A Passage to India-Hindistan’a Bir Geçit” (1984) filmleriyle Oscar kazandı. Bu üç film dünyanın en büyük yönetmeni David Lean’ın imzasını taşıyordu.

Maurice Jarre’ın Oscar adaylığı kazandığı diğer filmlerse şunlar: “Ghost” (1990), “Gorillas in the Mist: The Story of Dian Fossey” (1988), “Witness” (1985), “The Life and Times of Judge Roy Bean” (1972), “Les dimannches de Ville d’Avray” (1962).

Maurice Jarre “İslamın Kılıcı: Çöl Aslanı Ömer Muhtar”ın da kadrosundaydı.

“Çağrı: İslamiyetin Doğuşu-The Message” Mısır’daki El Ezher İslam Araştırmaları Akademisi’nin Müslümanlara tavsiyesini de elde etmişti. Bilindiği gibi, “Hazreti Muhammed: Son Peygamber” adlı uzun metrajlı animasyonda da Mısır’daki El Ezher İslam Araştırmaları Akademisi’nin gösterim izni/onayı bulunuyor.

Çağrı: İslâmiyetin Doğuşu’nun Galası

“Çağrı: İslâmiyetin Doğuşu”nun 34 yıl önceki İstanbul galasınaysa (Balmumcu Kışlaönü’ndeki Mimar Sinan Üniversitesi Sinema TV Merkezi’nde düzenlenen) Mustafa Akkad ve bu filmde Hazreti Hamza rolünde olan iki Oscar ödüllü Anthony Quinn’de katılmıştı…Quinn çeşitli sorular üzerine “Müslüman olmadığını” açıklayacaktı.

Sinema Yazarı Ali Murat Güven (çok yakın zamana kadar Yeni Şafak Gazetesi’ndeydi) “The Message-Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nu Şöyle Anlatmıştı:

Suriye asıllı Amerikalı Müslüman yapımcı-yönetmen Mustafa Akkad ile dördü de farklı İslâm ülkelerinden Sünni Müslümanlar (Tewfik Al-Hakim, Jawdat Al-Sahhar, Rahman Al-Sharkawi, Mohammad Ali Maher), biri ise İrlandalı Katolik (“Waterloo Savaşı”, “Havaalanı ’77” ve “Çöl Arslanı Ömer Muhtar”ı da yazan Harry A. L. Craig) olmak üzere toplam beş usta yazarın işbirliğiyle kaleme alınan “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” senaryosunu daha çekim aşamasına yeni geçilirken Kahire’deki El-Ezher Üniversitesi’ne göndermiş, İslâm otoritelerinden yazılı onay (“Filme Çekilebilir” fetvâsı) talep etmişti. Nitekim, bu fetvâyı kısa sürede aldı da…

Fas çöllerinde “The Message-Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nun çekimlerine başlayan Akkad, bu ülkedeki kraliyet ailesinin filmin içerdiği “devrimci İslâm” yorumundan fena halde rahatsız olması nedeniyle, yanında yüzlerce oyuncu ve teknik ekip, tırlar dolusu kostüm ve ekipmanla birlikte ülkeden kapı dışarı edilme tehlikesi yaşar. Sanatçı, kralın katından kendisine “Pılını pırtını toplayıp Fas’ı terk etmen için sana 15 gün süre veriyoruz” mesajının gelmesi üzerine, yanına Anthony Quinn’i de alarak alelacele komşu ülke Libya’ya geçer ve Trablusgarp’ta Kaddafi yönetiminden randevu talep eder. Quinn’in de bizzat yer aldığı o tarihî buluşmada Akkad’ın iç burucu çaresizliğini gören Libya lideri, ona “Hiç merak etme, peygamberimizin hayat hikâyesini anlatan böyle bir film kesinlikle sahipsiz kalmayacaktır. Topla bütün ekibini, çöl ise çöl, para ise para. Bunlar bizde de fazlasıyla var. Filmini Libya topraklarında tamamla” diyecektir. Böylelikle, Fas’ta yalnızca 15 dakikalık bir bölümü çekilebilmiş olan “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” iki yıllık masraflı ve meşakkatli bir çalışmanın sonucunda Kaddafi’nin Libya’sının verdiği sınırsız destekle bitirilecektir.

Buna karşılık, Trablusgarp’ın egzantrik lideri, Mustafa Akkad’ın “Bizlere sunduğunuz cömert destekler için, filmimizin bitiş jeneriğinde size teşekkür etmek isteriz” şeklindeki teklifine bile yüz vermeyecek, adının “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu”nun finalinde minnetle anılması önerisini “Böyle bir şeye gerek yok, İslâm’ın doğuş hikâyesinin sinema yoluyla anlatılması hepimizin boynunun borcuydu, biz de görevimizi yaptık” diyerek reddedecekti.

“Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” günümüzde artık sinema tarihinde epik bir filmden çok daha ötelerde, ikonik konuma erişmiş bir başyapıta, yedinci sanat yoluyla yazılmış bir tür “siyasal manifesto”ya dönüşmüş durumda. O, Müslümanları ilkel, cahil ve saldırgan olarak sunan binlerce Hollywood filmine, kocaman bir yüreğe sahip Halepli Mustafa Akkad tarafından yine Hollywood’un içinden binbir maddî güçlükler içinde verilen son derece anlamlı bir cevaptı. Ve dünya üzerinde dolanıp durduğu son otuz yıl boyunca da milyonlarca insanı Matrix’ten çıkarıp “gerçeğe uyandırdı.”

Çekim öyküsü de en az kendisi kadar dokunaklı olan böyle bir filmi ortaya koymuş bir sanatçının ödülü, -en azından görünüşte- İslâmî bir kimlikte hareket ettiğini ileri süren birtakım gafillerin bombalarıyla can vermek olmamalıydı. Ama bizler, gönüllerimizi, zahirdeki manzaranın çoğu kez yanıltıcı olduğunu bilerek ferahlatmayı da bilen bir topluluğuz. Demek ki ötelerde bir yerde onu bu dünyada kazanabileceğinden çok daha güzel, çok daha anlamlı bir ödül bekliyor olmalı ki Allah onu ve kızını bu olay vesilesiyle yanına aldı.

Eğer, Türkiyeli bir Müslüman olarak üzerinde herhangi bir hakkım var ise ben, beni “bugünkü ben” yapan rahmetli Mustafa Akkad’a bütün haklarımı gani gani helâl ediyorum. Eminim ki dünyanın dört bir köşesinde yaşayan ve “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” ya da “Çöl Arslanı Ömer Muhtar”ı hayatları boyunca en az bir kez izlemiş olan bütün Müslümanlar da edecektir. Mekânı cennet olsun…”

Ali Murat Güven “Çağrı: İslamiyetin Doğuşu” Filmiyle İlgili İlk İzlenimlerini de Şöyle Özetlemişti:

1979 sonu… İstanbul-Beyazıt’ta “ülkücülerin mekânı” olarak bilinen (ve sonradan dehşet verici bir bombalı saldırının ardından birçok insana mezar olup kapanan) ünlü Marmara Kafeterya’nın hemen yakınları. Babamın elinden sıkı sıkıya tutmuşum, onunla birlikte Çemberlitaş yönüne doğru bir yerlere gidiyoruz.

Bu ünlü kafeteryanın hemen yanıbaşında “çevrenin siyasal şartları”na uygun filmler oynatmasıyla tanınan, en az onun kadar ünlü bir sinema salonu da vardı: Marmara Sineması… Hayatım boyunca gördüğüm -ve göreceğim- en büyük bez afişle ilk kez o gün orada karşılaştım. Alt kısmında “Çağrı: İslâmiyet’in doğuşunu anlatan dev film” yazıyordu. Önde sahibi belli olmayan bir kol, aynı kolun tuttuğu -üzerinde ne yazdığını anlayamadığım Arapça yazılar bulunan- bir sancak ve arkada da bir süvari grubu… Bez afişten çocuk belleğime kazınan illüstrasyon, aşağı yukarı böyle bir şeydi.

O anda bu filmi görebilmek için müthiş bir istek duydum, babamı ceketinden çekiştirerek, “Ne olur, götür beni bu filme!” dedim. Ama babam, bir yerlere yetişme telâşı içinde olduğu o gün sinemaya falan gidecek durumda değildi. “Sonra geliriz oğlum, sinema kaçmıyor ya!” diyerek benim bu isteğimi en kestirme yoldan geçiştirdi.

Sonraki aylar boyunca oradan çeşitli vesilelerle tekrar tekrar geçtim ve her geçişimde de aynı afiş sürekli olarak gözüme çarpıp durdu. Üzerinde her hafta değiştirilen ekleme bir bez şerit duruyor, bu bezde de çalakalem yağlıboyayla “bilmem kaçıncı zafer haftası” yazıyordu. 1970’lerin çok izlenen filmlerinde gösterim bitmeden önce son bir seyirci hasadı daha elde edebilmek için sinema girişlerinde sıklıkla kullanılan o beylik tahrik cümlesiydi bu. “Çağrı”nın zafer haftası rakamı 10’lar ile başladı; 30’ları, 40’ları aştı ve en sonunda 50’lere dek ulaştı. Film, gösterimde kalma konusunda emin adımlarla “Türkiye rekoru”na doğru gidiyor, buna karşılık aradan zaman geçtikçe afişinin ilk gördüğümdeki o canlı renkleri de kötü hava şartları nedeniyle gitgide soluyordu. Serde, o zaman da kendi çapında bir sinema tutkusu olduğundan, günlerden bir gün fırsatını bulup afiş illüstrasyonunun beni cezbettiği o filme tek başıma gittim. İyice rengi atan ve sağı solu yırtılmaya başlayan afişte “Ellibeşinci zafer haftası” gibi bir ibare gördüm sanırım. Kimbilir, belki de okulu kırarak gitmiştim Beyazıt Meydanı’na, doğrusu o kadarını hatırlayamıyorum.

Bastırmaya çalıştığım müthiş bir heyecan ve bir miktar da suçluluk duygusu içinde gişeden biletimi alıp, en önlerden gözüme kestirdiğim bir koltuğa oturdum. Benim bu kaçamağı yaptığım tarih itibarıyla filme gösterilen ilgi artık büyük ölçüde azalmış olduğundan, salon hemen hemen boştu.

Tek kelimeyle müthiş bir gün yaşadım. 177 dakika süren bu unutulmaz destanı bazı anlarda küçük kalbim heyecandan küt küt atar vaziyette, ama baştan sona kadar pür dikkat izlediğimi hatırlıyorum. Gerçi, olay örgüsü içindeki birçok noktayı o an itibarıyla tam olarak kavrayamamıştım, ama ne gam! Bir tarafta “iyiler”in, öte tarafta da “kötüler”in yer aldığı büyük bir mücadeleyi anlatıyordu perdedeki görüntüler… Hele de en çok, heybetli bir görünüme sahip olan sakallı adamın kalleşçe öldürüldüğü sahnede daraldı çocuk kalbim. Bir zenci, savaş meydanında ona arkadan sinsice yaklaşıyor ve dikkatinin dağıldığı bir anda da mızrağını göğsüne doğru savuruyordu. Sonrasında, bu kalleş mızrakla birlikte ağır çekimde yere düşen o adam ve “Hamza öldü! Hamza öldü!” diye bağıran askerler…

Koltuğumda hafiften bir sağıma bir soluma döndüm, gözlerimden süzülen yaşları görüp de yakınlarda beni ayıplayacak, ya da en azından naifliğimle alay edecek birileri var mı diye çevremi çaktırmadan kolaçan ettim.

O anda, sinemanın loş ortamında gördüğüm bir manzarayı ömrüm boyunca unutmam imkansız. 8-10 koltuk kadar solumda oturan yaşlı bir adam da tıpkı benim gibi gözlerini oğuşturuyordu. Ve belli ki o da ağladığını birilerinden gizleme çabası içindeydi.

O gün o karanlık sinema salonunda gözlerimden süzülen yaşlar, benim, yani bu çilekeş ülkenin kendi hâlinde bir yurttaşı olarak, İslâm dünyasının şu fâni dünyada gördüğü onca ihanete, küresel düşmanlar karşısında uğradığımız onca haksızlığa ve çektiğimiz onca çileye karşı verdiğim ilk gerçek tepkimdi.”

(12 Mayıs 2013)

Hakan Sonok

hakansonok.sonok1@gmail.com

11. Uluslararası Gezici Filmmor Kadın Filmleri Festivali Sona Erdi

Umudu ve gücünü kadınlardan alan, kadınlar tarafından kadınlar için yapılan Filmmor Kadın Filmleri Festivali’nin on birincisi sona erdi. Festival bu yıl kadınların hırpalanması, susturulması ve görmezden gelinmesini tema edindi, içeriği, tanıtım filmi ve görselleri ile bu temayı yaygınlaştırdı. 19 ülkeden 50 film ağırlayan festival, film gösterimlerinin yanı sıra panel, atölye ve söyleşilerle, 15 – 23 Mart’ta İstanbul’da, İzmir Kadın Dayanışma Derneği ortaklığıyla 30 – 31 Mart’ta İzmir’de, Sinop Kadın Platformu ortaklığıyla 06 – 07 Nisan’da Sinop’ta, Mizgin Kadın Derneği ortaklığıyla 13 – 14 Nisan’da Bitlis-Tatvan’da yapıldı.

  • Basın Bülteni
  • Festival hakkında geniş bilgi için tıklayınız.
  • Türkiyeli Göçmenler Alman Medyasında Nasıl Algılanıyor?

    Almanya’da 2000-2006 yılları arasında 8’i Türk 10 kişiyi öldürmekle suçlanan Nasyonal Sosyalist Yeraltı (NSU) terör hücresi davası yarın başlıyor. Davayı Türkiye’den de 6 basın kuruluşu izleyebilecek. NSU’nun 17 Nisan’da gerçekleştirilen ilk davasına Türk basın mensuplarının alınmaması büyük tartışma yaratmıştı. İlk işçi göçü anlaşmasının 50’nci yılı anısına bir dörtleme olarak hazırlanan serinin ikinci filmi Multikulti Haberler konuyla ilgili sorulara yanıt aranıyor. Semra Güzel Korver’in yönettiği film 07 Mayıs 12:00’de ve 22:00’de TRT Belgesel’de izlenebilir.

  • Basın Bülteni
  • Film hakkında geniş bilgi için tıklayınız.
  • Yüksek çözünürlüklü fotoğraflara haberin devamından üzerlerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    Türkiyeli Göçmenler Alman Medyasında Nasıl Algılanıyor? yazısına devam et →
  • Aklımı Oynatacağım

    Pedro Almodovar’ın yönettiği ve Antonio Banderas, Penelope Cruz, Willy Toledo ile Hugo Silva’nın oynadığı Aklımı Oynatacağım (Los Amantes Pasajeros), 10 Mayıs 2013’de Tiglon Film dağıtımıyla Bir Film tarafından vizyona çıkarıldı.
    Meksika’ya doğru yola çıkmış olan bir yolcu uçağının iniş takımları açılmamaktadır. Kabin görevlileri uçakta oluşan paniği engellemek için yolcuları sarhoş edip uyutmaya çalışırlar. Uçak içinde giderek artan heyecan, alkol ve adrenalinin de etkisiyle, ekip ve yolcular arasında izleyicileri kahkahalara boğacak beklenmedik olaylar filizlenir.

  • Basın Bülteni: 1 / 2
  • Fotoğraflar
  • Web Sitesi
  • Fragman
  • IMDb
  • Boğaziçi Balıkları, TRT Belgesel Günleri’nde

    TRT Belgesel Günleri’nin Ulusal Profesyonel Kategori finalisti olan Boğaziçi Balıkları adlı belgesel film, 11 Mayıs 2013 Cumartesi günü saat 18:10’da Notre Dame de Sion Fransız Lisesi’ndeki gösteriliyor. Belgesel, İstanbul ve Boğaziçi’nin günümüze kadar gelen bir yüzyılını, balıkların, balıkçıların, denizin ve şehrin değişimi penceresinden yansıtıyor. Film, geçmişin zenginliğinden bugünün yoksunluğuna nasıl geldiğimizi göstermeyi ve gelecek için alınması gereken tedbirlere dair ortak ve yaygın bir bilinç oluşturmayı hedefliyor.

  • Basın Bülteni
  • Film hakkında geniş bilgi için tıklayınız.
  • Ziazan

    Derya Durmaz’ın yöneteceği Ziazan adlı kısa film, Türkiye ve Ermenistan’dan bir grup sinemacının ortak çabasıyla çekilecek. Eylül 2012’de Ermenistan Türkiye Sinema Platformu’ndan yapım ödülü alan filmin çekimleri Haziran 2013’te Erivan’da gerçekleştirilecek. Ancak filmin çekimlerini tamamlayabilmek için bir miktar ek bütçeye ihtiyaç olduğundan Indiegogo Kitle Fonlama Kampanyası başlatıldı. İnternet üzerinden projeye destek vermek isteyenler, projeye istedikleri miktarda katkı sağlayabilecek. Ziazan, amcasının valizine saklanarak Ermenistan’dan Türkiye’ye geçmeye çalışan küçük bir kızın hikâyesi.

    Ziazan yazısına devam et →

    Altyazı Dergisi’nin Mayıs Sayısı Bayilerde

    Altyazı Aylık Sinema Dergisi’nin Mayıs sayısının kapağında, Noah Baumbach’ın son filmi Frances Ha’dan bir kare yer alıyor. Ali Aydın’ın Venedik’ten ödülle dönen ilk filmi Küf, uzun yıllar önce kaybolmuş oğlunun izini süren bir babanın dramı üzerinden gözaltındaki kayıplara eğiliyor. Dergide ayrıca yönetmenle yapılmış bir söyleşi de bulunuyor. Altyazı’nın İzliyorum bölümünün bu sayıdaki konuğu, Cennette Savaş (Batalla el Cielo) ve Sessiz Işık (Stellet Licht) gibi filmleriyle adını dünya sinemasının yıldızları arasına yazdıran Carlos Reygadas.

  • Basın Bülteni
  • Web Sitesi
  • Yüksek çözünürlüklü kapak fotoğraflarına haberin devamından üzerlerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    Altyazı Dergisi’nin Mayıs Sayısı Bayilerde yazısına devam et →
  • 15. Uluslararası Eskişehir Film Festivali Başladı

    Anadolu Üniversitesi tarafından düzenlenen 15. Uluslararası Eskişehir Film Festivali, 03 Mayıs Cuma akşamı Sinema Anadolu’da yapılan açılış töreniyle başladı. Festivalin açılış gecesinde Münir Özkul, Ayşen Gruda ve Halit Akçatepe’ye onur ödülü, Sami Şekeroğlu, Ahmet Boyacıoğlu ve Başak Emre’ye Emek Ödülü verildi. Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen’in de katıldığı açılış gecesine katılan sanatçılar arasında Zeki Demirkubuz, Alphan Eşeli, Uğur Polat, Sıla Çetindağ, Muharrem Bayrak, Sevket Suha Tezel ve Güner Özkul vardı. Gecede açılış filmi olarak Kesişen Hayatlar adlı film gösterildi.

  • Festival hakkında geniş bilgi için tıklayınız.
  • Yüksek çözünürlüklü fotoğraflara haberin devamından üzerlerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    15. Uluslararası Eskişehir Film Festivali Başladı yazısına devam et →
  • Bahar İsyancıdır / Selma Köksal (Çekiç)

    Andrzej Wajda, Wszystko na Sprzedaz (Herşey Satılık) filmini, bir çok filminde -bazen başrol, bazen küçük bir rol- oynamış olan Zbigniew Cybulski’nin ölümü üzerine yapmıştır, bu nedenle diğer filmlerine göre hayli kişiseldir. Filmde, birlikte yaptıkları (yönetmen / oyuncu) filmlerde Cybulski’nin kullandığı kimi eşyayı, örneğin bir maşrapayı gösterir. Film, Cybulski üzerine bir filmdir ama sadece iki kez o da en az görülebilecek biçimde Cybulski’nin fotoğrafı kadraja girer, kısa bir süreliğine. Cybulski bir film çekimi sırasında oluşan bir kazada -tren çekimi sahnesi- ölür. Cybulski, uzun yıllar Polonya Sinemasında oynadıktan sonra Batıya (!) açılmış ve Orta Avrupa’da filmlerde oynamıştır. Bu arada İsveç’te oynadığı (bir İsveç filmi) -bizdeki adı- Sevmek ile seyircilerimize ulaşmıştır. Diğer (Polonya) filmleri Sinematek seyircilerinin belleğindedir (!) ama Wszystko na Sprzedaz’ı seyreden bir kişi Cybulski’nin -çoğu Wajda’nın yönettiği- diğer filmlerini görmemiş ise yeteri kadar bir şey anlamaz, tadını da çıkaramaz.

    Bahar İsyancıdır da bu şekilde bakacağımız bir filmdir. Filmde söz konusu edilen, oyun çalışması, bilinmesi gereken başkaca bilgileri gerektirdiği için yeteri kadar anlaşılmıyorsa, ayrıca sırf oyun değil oyuncuların özel hayatları, bu hayatlardaki kırılganlıkları yeteri kadar bilinmiyorsa, film bize yabancı duracaktır. Tamam, bahar isyancıdır ama -her ne kadar aynı ismi taşıyan Onat Kutlar’ın kitabını okumadıysam da- baharın isyancılığı, doğanın uyanmaya başladığı ilkbahar için söylenmiş bir söz-müş gibi geliyor bana. (Bu yargılar kişisel olup, yeterli dayanaktan yoksundur) Filmin sonundaki, deniz kenarı sahnesindeki, denizin kabarmasının, dalgaların gelişinin -Karadeniz mi idi?- bir evvel bahar isyanı olduğunu çıkaramıyorum. Kumsalda oturanların kırgınlıkları, kızgınlıkları, susuşları, arkadaşları Ali’nin ölümüne mi, oyunun çıkışsızlığına mı, -yoksa “oyun” çıkmış mı idi?- hazan’ın (bana sonbaharmış gibi geldi) giderek coşmasını “sadece” seyretmek ise baharın isyancılığı bir başlangıcı değil de bir bitişi mi simgeliyor? Yine de baharın isyancılığını, bir ilkbahar değişimi, girişimi ve mevsimsel değil, toplumsal bir olgu olarak almak istiyorum.

    (11 Mayıs 2013)

    Orhan Ünser

    Unutma Beni İstanbul’un DVD.si Çıktı

    İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti kapsamında yönetmen Hüseyin Karabey ve yapımcı Sevil Demirci’nin uluslararası platformda başarılar kazanmış 7 yönetmenle İstanbul’un hikâyelerini sinema filmine aktardıkları Unutma Beni İstanbul’un DVD.si Tiglon Film / Asi Film etiketiyle satışa sunuldu. Yönetmenlerin İstanbul hakkında yazdığı senaryoların 15’er dakikalık kısa filmlere dönüştüğü projenin son filmi, 2005 yılında Vaat Edilen Cennet filmiyle Altın Küre ödülü kazanan Filistinli ünlü yönetmen Hany Abu – Assad tarafından çekildi. Film, Abu – Assad’ın anne ve teyzesinin hikâyesini konu alıyor.

    Kanadalı Ünlü Şarkıcı ve Oyuncu Deanna Durbin Yaşamını Yitirdi

    Kanadalı ünlü şarkıcı ve oyuncu Deanna Durbin, 91 yaşında yaşamını yitirdi. Aile dostu Bob Koster’ın Associated Press’e verdiği bilgiye göre, Durbin, Paris yakınlarında Neauphle-le-Château’daki evinde vefat etti. Bob Koster, Deanna Durbin’in ilk filmi dahil birçok filminde yönetmenliğini yapan Henry Koster’ın oğlu. Sanatçı 04 Aralık 1921 tarihinde Kanada, Winnipeg, Manitoba’da doğdu. Sinema hayatına 14 yaşında oynadığı Three Smart Girls filmiyle başlayan Durbin, döneminin en fazla kazanan oyuncuları arasında yer almıştı. (Haber: Serpil Boydak.)

  • Basın Bülteni
  • Görüntülere ve yüksek çözünürlüklü fotoğraflara haberin devamından üzerlerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    Kanadalı Ünlü Şarkıcı ve Oyuncu Deanna Durbin Yaşamını Yitirdi yazısına devam et →
  • The Wolf Pack’ın Çekimleri Sırasında Kaçan Kurtlar Yakalandı

    18 Ekim 2013’te tüm dünyada vizyona girecek olan The Wolf Pack filminin çekimleri devam ediyor.
    03 Mayıs 2013 Cuma günü İstanbul, Karaköy’de yapılan çekimleri sırasında film setinden kurtların kaçtığı ve kaçan kurtların kısa süre içerisinde bakıcıları tarafından yakalandığı bildirildi.
    The Wolf Pack filminin yapım ekibi adına yerel yapım sorumlusu Adnan Leviner olay nedeniyle bir duyuruyla kamuoyundan özür diledi ve tehlikenin sona erdiğini belirtti.

  • Basın Bülteni
  • Web Sitesi
  • Yüksek çözünürlüklü afişe haberin devamından üzerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.
    The Wolf Pack’ın Çekimleri Sırasında Kaçan Kurtlar Yakalandı yazısına devam et →
  • Kızgın Güneş’in Restore Edilmiş Kopyası Cannes’da Gösterilecek

    15 – 26 Mayıs 2013 tarihleri arasında düzenlenecek olan 66. Cannes Film Festivali’nde restore edilmiş kopyası gösterilecek filmler arasına Türkiye sinemalarına Eylül 1961’de gelebilen “Plein Soleil-Kızgın Güneş”te (1960) eklendi. Bu yıl Cannes’da Alfred Hitchcock’un “Vertigo-Ölüm Korkusu”nun da (1958) restore edilmiş kopyası gösterilecek.

    Patricia Highsmith’in “The Talented Mr. Ripley” adlı romanının uyarlaması olan “Kızgın Güneş”i Rene Clement yönetmiş, uyarlama senaryoyu yazan Rene Clement ile Paul Gegauff bu çalışmalarıyla 1962 Edgar Allan Poe Ödülü’nü kazanmışlardı.

    Romanın bir başka uyarlaması olan ve Türkiye’de “Yetenekli Bay Ripley” adıyla gösterilen film (1999) ise beş dalda Oscar ödülüne adaylık elde etmişti; bu dallar, uyarlama senaryo (Anthony Minghella), özgün müzik (Gabriel Yared), kostüm, sanat yönetmeni ve yardımcı erkek oyuncuydu (Jude Law).

    “Kızgın Güneş”i bu yıl Cannes’da yönetmeni ve senaryo yazarı hayatta olmadığından baş oyuncusu Alain Delon temsil edecek ve “Vertigo-Ölüm Korkusu”nun oyuncusu Kim Novak ile birlikte festivalin onur konuğu olacak.

    Alain Delon, Claudia Cardinale’yle birlikte 2010 Cannes Film Festivali’nde de başrollerinde oldukları Luchino Visconti’nin Türkiye sinemalarına Ocak 1965’te gelen “Leopar”ını (1963) temsil etmiş ve bu filmin restore edilmiş kopyasının özel gösterimine katılmıştı.

    Luchino Visconti’nin “Leopar”ı, yönetmen Şerif Gören’in Türkiye’de 17 yıl gecikmeyle 1999’da gösterilebilen “Yol”uyla (1982) birlikte Cannes Film Festivali’nde büyük ödül Altın Palmiye’yi kazanan filmler arasında yer alıyor.

    61. Cannes Film Festivali’nde de (2008) Metin Erksan’ın Berlin Film Festivali’nde 1964’te büyük ödül Altın Ayı’yı kazanan “Susuz Yaz” adlı filminin yönetmen Martin Scorsese tarafından kurulan “World Cinema Foundation-Dünya Sinema Vakfı” tarafından onarılmış kopyası “Klâsikleşmiş Filmler” bölümünde gösterilmişti.

    Halit Refiğ, Luchino Visconti ve “Leopar”ı Şöyle Anlatmıştı:

    Halit Refiğ, katıldığı Moskova Film Festivali’nde dünya sinemasının en değerli ve en önemli iki yönetmeninden Federico Fellini ile Luchino Visconti’nin yan yana gelmemek için özel çaba göstermesi gibi tarihi bir olaya tanık oldu.

    Luchino Visconti’nin “Senso-Günahkar Gönüller”ini Halit Refiğ 28 kere izlemişti. Sergei Eisenstein, Luchino Visconti, John Ford, Ingmar Bergman Halit Refiğ’in en çok beğendiği film yaratıcılarıydı.

    Visconti, Halit Refiğ’le karşılaşmasında “Leopar” adlı filmini her gün bir kere izlediğini anlatacaktı. Refiğ sadece balo sahnesi 72 dakika süren bu filmin Türkiye’de ithalâtçısı tarafından kesilmesine ve meşhur balo sahnesinin Yeni Melek Sineması’nda yarım saatten daha kısa olarak gösterilmesine tanık olacaktı.

    (10 Mayıs 2013)

    Hakan Sonok

    hakansonok.sonok1@gmail.com

    TRT Belgesel Günleri, İstanbul Modern Sinema’da

    İstanbul Modern Sinema, TRT Belgesel Günleri çerçevesinde, Balkan ülkelerinden 11 filmden oluşan bir program sunuyor. Bosna Savaşı’nın etkilerini çeşitli yönleriyle ele alan belgesellerin yanı sıra, Macaristan’dan Türkiye’ye uzanan filmler gündelik yaşamdan etkileyici kesitler sunuyor. Gösterilecek filmler arasında Komünist Sinema, Hayatımın Rolü, Bu Şehir Kimdir?, Uzun Tatil, Kral, İskenderiyeliler, Sessiz Olmaz, Sessiz Balkanlar gibi filmler var.

    Sinemacılık ve Filmcilik Yararına Bağımsız İletişim Platformu