Adana Altın Koza’da bu yıl yarışan ve Hazar Ergüçlü’ye “En İyi Kadın Oyuncu” ödülünü kazandıran, Alphan Eşeli’nin “Mutter” filmi, sadece bir kadının üzerinden “okunabilecek” psikolojik ve korku filmi olarak görülemez.
Dar ve dolambaçlı yolda, hastaneye yetişemeden doğuran kadın, kocasının yeni doğan bebeği gördükten sonra kaçmasıyla yalnız kalır. Erkek egemen bir toplumda yalnız bir kadının ekonomik bağımsızlığı olmadan yalnız yaşaması kolay değildir. Sahi, bırakın Karadeniz bölgesinde, orman içindeki bir köyü, İstanbul’un merkezinde bile yalnız bir kadın hep farklı görülür. Erkekler ondan yararlanmanın yollarını arar.
“İnsan aç kalmayagörsün inançlarını bile yer”
Gül’ün (Hazar Ergüçlü) doğurduğu insansı yaratık toplumun diline düşüp öldürülmemesi (filmde girişimi görüyoruz) için gizlenmelidir. Anne ise hem kendi hem de çocuğunun yaşaması için para kazanmalıdır. Yapabileceği tek şey bedenini satmaktır. Onu da yapar…
Asıl sorun kadının yalnız, korku içinde tedirgin, çözümsüz ve yorgun olması değil, toplumun yetkin ve demokrat olmamasıdır. Hele de erkekler, bir yandan kadından yararlanmak ister bir yandan da en ahlâklı olduklarını iddia eder. Filmin asıl verdiği kadının yaşamının ne denli zor olduğu, erkeklerinse asla onun yanında olmaması, yardımda bulunmaması, eşini (yeni doğum yapmış bir anneyi) bir başına bırakmasıdır. Sosyal, siyasal, ekonomik, kültürel sorunlar yumağına bir de sıra dışı, bir yaratığın dünyaya getirilmesiyle birlikte karanlık ve toplumsal baskı iyiden iyiye şiddetlenir.
Çin işi Japon işi, bunu yapan iki kişi!
Bir kadın ve erkek tarafından dünyaya getirilen çocuk, her iki taraf için de eşit sorumluluktur. Bizim toplumumuzda, erkekler hiçbir sorumluluk üstlenmez ve kaçıp giderler. Kadın artık “anne”dir ve “anne” olmanın zorunlu getirdiği koruma kollama, yaşatma görevini üstlenmelidir. Peki neden? Bu sorunun yanıtı yok! Erkeğin de sorumluluğu üstlenmesi, sorunu birlikte taşıması, bebeği birlikte büyütmesi gerekmez mi? Film bu duruma parmak basıyor ama kültürel bakış açısı dar ve sığ olduğu için arada kaynıyor. Sadece bir korku filmi olarak tanımlanan film, bir psikolojiyi, bir toplumsal gerçeği dile getiriyor. Teknik olarak görüntüler çok iyi, ritmi hızlı, anlatım aksasa da amacına ulaşmış sayabiliriz.
(16 Kasım 2026)
Korkut Akın
korkutakin@gmail.com

